Το παράδοξο μιας γκόμενας...

Η εξέλιξη του πλανήτη γη από τα πρώιμα του χρόνια μέχρι σήμερα έχει αποδείξει θριαμβευτικά ότι κάθε πρόβλημα-ζήτημα έχει την λύση-σωστή απάντησή του... Εξαίρεση σε αυτήν την παραδοχή αποτελεί το λεγόμενο ''παράδοξο μιας γκόμενας'' το οποίο περιλαμβάνει ένα μικρό αριθμών ζητημάτων για τα οποία δεν υπάρχει καμιά σωστή απάντηση...

ΚΟΡΩΝΑ ΚΕΡΔΙΖΕΙ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΧΑΝΕΙΣ...

ΤΟ ΠΑΡΑΔΟΞΟ ΜΙΑΣ ΓΚΟΜΕΝΑΣ: ΜΙΑ ΣΥΝΤΟΜΗ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΔΡΟΜΗ

Τα πρώτα σημάδια του συγκεκριμένου παραδόξου εμφανίστηκαν το 250 π.Χ με πρωταγωνιστή τον γνωστό σε όλους μας Αρχιμήδη. Ο Αρχιμήδης λοιπόν ήταν ο πρώτος που προσπάθησε να δώσει μία λύση στο ''Παράδοξο μιας γκόμενας'' μετά από έναν άσχημο χωρισμό που είχε με την Ιοκάστη. Αιτία του χωρισμού τους ήταν η απάντηση του Αρχιμήδη ''Τα πόδια σου φαίνονται μια χαρά.'' στην ερώτηση της Ιοκάστης ''Μήπως αυτός ο τήβεννος κάνει τα πόδια μου να φαίνονται μεγάλα;'' . Η Ιοκάστη φανερά προσβεβλημένη μάζεψε τα πράγματά της και εγκατέλειψε τον Αρχιμήδη χωρίς να δώσει κάποια εξήγηση τουλάχιστον.Το γεγονός αυτό οδήγησε τον Αρχιμήδη στα άκρα της παράνοιας και συγκεκριμένα τον έκανε να αφιερώσει την μετέπειτα ζωή του στην εύρεση μιας πιθανής σωστής απάντησης στην ερώτηση της Ιοκάστης. Ιστορικές μαρτυρίες αναφέρουν συγκεκριμένα τον Αρχιμήδη  από το γεγονός εκείνο και μετά να βρίσκεται όλη μέρα μέσα σε μια μπανιέρα φωνάζοντας κάθε τρεις και λίγο ''ΕΥΡΗΚΑ, ΕΥΡΗΚΑ !!! '' μέσα στην ζάλη της παράνοιας του νομίζοντας ότι έχει βρει την λύση στο πρόβλημα του παραδόξου. Ευτυχώς αυτή η εμμονή με τα πόδια των γυναικών , προς συμφέρον μας, δεν μεταφέρθηκε και στα νεότερα χρόνια και αποτελούν αρχαϊκά πρότυπα!

Η επόμενη σημαντική προσπάθεια για την επίλυση του ''Παραδόξου μιας γκόμενας'' έγινε από τον Νεύτωνα,  ο οποίος προσπάθησε να επιλύσει μια ενημερωμένη έκδοση του προβλήματος του Αρχιμήδη που περιελάμβανε το μέγεθος του καπέλου και το μήκος της μύτης. Η λύση του η οποία αποτελούσε μία φόρμουλα που περιελάμβανε αυτές τις 2 αυτές νέες παραμέτρους αποτυπωνόταν στην εξής εξίσωση :u = e^xy 

Δυστυχώς η λύση αυτή θα αποδειχθεί αργότερα λανθασμένη ενώ πολλές γυναίκες μετά απο αυτό χαρακτήρισαν τον Νεύτωνα ως ''μαλακόφλωρο''.

Το ''Παράδοξο μιας γκόμενας'' διαμορφώθηκε τελικώς στην μορφή που το ξέρουμε σήμερα από τον γνωστό σε όλους Pierre de Fermat και συνοψίζεται στην ερώτηση ''Operor illa induviae planto mihi vultis pinguis ;'' ή αλλιώς ''Μήπως αυτά τα ρούχα με δείχνουν 'λιπαρή' ; ''. O Fermat συγκεκριμένα αναφέρει μέσα από τα ιστορικά συγγράματα του ότι υπάρχει λύση αλλά δεν είχε αρκετές σελίδες για να την αποτυπώσει. Αν και αυτό οδήγησε τους ανθρώπους εδώ και αιώνες να πιστεύουν ότι υπήρχε σχετικά μια απλή λύση για το παράδοξο, οι σύγχρονοι μαθηματικοί πιστεύουν ότι ο Fermat ήταν μαλάκας και απλά είχε όρεξη για παιχνιδάκια και η λύση του για το ''Παράδοξο μιας γκόμενας'' μετονομάστηκε ως το ''Μαλακοθεώρημα του Fermat''.

357 χρόνια αργότερα ήρθε να ρίξει φως στο ''Παράδοξο μιας γκόμενας'' και να σφραγίσει οριστικά το ζήτημα αυτό ο Βρετανός μαθηματικός Andrew Wiles ο οποίος συντάσσοντας μια απόδειξη η οποία ήταν πάνω από 100 σελίδες, έδειξε προς έκπληξη όλων ότι το συγκεκριμένο πρόβλημα δεν έχει λύση για όλες τις δυνατές τιμές του n , όπου n είναι η δεδομένη απάντηση. Με λίγα λόγια ο ανδρικός πληθυσμός είναι καταδικασμένος(την γάμησε με μια λέξη).

Πρόσφατα, μια νέα τολμηρή λύση προτάθηκε από μια ομάδα μαθηματικών του Πανεπιστημίου Stanford : Να μην έχουν καμιά επαφή με θηλυκό για την αποφυγή του παραδόξου.Το ενδιαφέρον είναι ότι ο μόνος σίγουρος τρόπος για να επιτευχθεί αυτό είναι να 'σαι μαθηματικός στο Πανεπιστήμιο του Stanford.

ΤΟ ΠΑΡΑΔΟΞΟ ΕΝΟΣ ΓΚΟΜΕΝΟΥ:ΜΙΑ ΠΟΛΥ ΠΙΟ ΣΥΝΤΟΜΗ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΔΡΟΜΗ

Το ''Παράδοξο ενός γκόμενου'' μελετήθηκε εκτενώς από τον Πυθαγόρα και επιλύθηκε επιτυχώς. Ο Πυθαγόρας εύκολα απέδειξε ότι πρόκειται για πρόβλημα μηδενικού αθροίσματος και διατύπωσε για την επίλυσή του το θεώρημα ''ΕΡΩΤΙΚΟ ΤΡΙΓΩΝΟ''.Το οποίο αναφέρει ότι μια ΚΟΠΕΛΑ Α (A^{2)  πηδιέται με το ΑΓΟΡΙ ΤΗΣ Β (}B^{2) ο οποίος επίσης πηδάει μία άλλη C (}C^{2). Τοποθετούμε για ευνόητους λόγους το} C^{2 στην άλλη πλευρά της εξίσωσης μακριά από το} A^{2 και έχουμε ετσι την εξίσωση:}

A²⁺B²⁼C²

Αξίζει να σημειωθεί ότι μία δευτερεύουσα έκδοση του θεωρήματος αυτού με μικρά αντί για κεφαλαία γράμματα χρησιμοποιήθηκε αργότερα για εντελώς διαφορετικό σκοπό.

Περιέργως, αν και η εξήγηση του Πυθαγόρα έχει αποδειχθεί ξανά και ξανά, πολλοί ερασιτέχνες προσπάθησαν να δώσουν εναλλακτικές λύσεις οι οποίες τελικώς αποδείχθηκαν πέρα για πέρα αβάσιμες.